مروری بر تاریخچه ورزش هیجان انگیز پینت بال

ورزش پینت بال

پینت بال (Paintball) یک نوع ورزش گروهی است که به طور کلی دو گروه از بازیکنان، سعی در حذف یکدیگر با گلوله‌های رنگی می‌کنند. این ورزش بر اساس نظریه حفظ بقا شکل گرفته است. هرچند امروزه به عنوان یک تفریح بسیار مهیج، بی نهایت کم خطر و راهی برای پالایش روح و روان از زندگی شهری مورد توجه است، لیکن در کنار آن ابزاری کاملاً جدی و بسیار اقتصادی برای هرچه بیشتر ورزیده نمودن رسته های پیاده نیروهای نظامی و انتظامی کشورها نیز محسوب می شود.

پینت‌بال تنها ورزش دنیاست که در تمام طول مدت بازی در بدن بازیکن، آدرنالین ترشح می‌شود، در حالی که پای او بر زمین است و هیچ خطر جانی‌ای وی را تهدید نمی‌کند؛ این درحالی است که در ورزش‌هایی مثل سقوط آزاد با چتر یا پرش با موتور از روی موانع و… که در طول انجام آنها هورمون آدرنالین ترشح می‌شود، حتما درصدی از تهدید و خطر وجود دارد.

همین اتفاق یعنی ترشح ناخودآگاه هورمون آدرنالین در بدن، یکی از مهم‌ترین دلایلی است که بازیکن آماتور را به بازی دوباره در پینت‌بال ترغیب می‌کند و به او برای حضور دوباره در زمین ‌انگیزه می‌بخشد.

شطرنج زنده

پینت‌بال، ورزشی نو و پرهیجان است. ورزشی بر پایه دوومیدانی و تیراندازی است و از آنجا که به تفکر استراتژی نیاز دارد به آن شطرنج زنده هم می‌گویند. افراد در رده‌های سنی مختلف قادر به انجام آن هستند، فقط کافی است که قدرت دویدن، فکر کردن سریع و استفاده از تفنگ یا مارکر (نشانه‌رو) را داشته باشند.

در این ورزش، هر تیم شامل ۵ یا ۷ نفر بازیکن است؛ موضوع بازی حمله به تیم مقابل و تسخیر پرچم آن تیم در حین محافظت از پرچم تیم خودی است؛ در عین حال باید بازیکنان تیم مقابل با شلیک گلوله‌‌های رنگی از زمین حذف شوند.

هر بازیکن در این بازی مجهز به اسلحه ویژه‌ای به نام مارکر (در اصطلاح تفنگ)، گلوله‌های رنگی ژلاتینی، ماسک صورت و تجهیزات دیگری نظیر دستکش، پوشش گردن، لباس فرم و کفش مناسب جهت بازی است و در حین بازی با استفاده از تفنگ و شلیک گلوله‌ها نسبت به حذف بازیکنان تیم حریف و فتح پرچم اقدام می‌کند.

البته در مسابقات غیررسمی ممکن است اهداف مختلفی طراحی و بازی شود و این همان انعطاف موجود در این بازی و عامل ایجاد هیجان در ورزش پینت‌بال است.

تاریخچه پینت بال

در ابتدای دهه ۸۰، این ورزش برای اولین بار در صحبت های دوستانه چارلز گارین و هایل نویل متولد شد. در سال ۱۹۸۱ یکی از دوستان مشترک این دو نفر که از ایده اولیه این افراد آگاهی داشت، در یک کاتالوگ ابزار کشاورزی به نوعی وسیله پرتاب کننده توپ های ژلاتینی پر از رنگ برخورد نمود.

این وسیله پیستولNel-Spot 07 نام داشت و کاملاً شبیه یک اسلحه کمری بوده با استفاده از انرژی گاز Co2 متراکم در یک کپسول کوچک، توپ هایی از جنس ژلاتین را که پر از رنگ مایع بود، به فاصله ای صدمتری پرتاب می نمود.

کشاورزان و دامداران از این وسیله جهت علامت گذاری درختانی که باید هرس می شد و علامت گذاشتن روی دام ها از فاصله دور استفاده می کردند.
اولین بازی پینت بال در سال ۱۹۸۱ در نیوهمشایر، بین ۱۲ نفر دوست برگزار شد. در این اولین بازی پینت بال، هر فرد هزینه خرید پیستول نل اسپات ۰۷ و گلوله های رنگ خود را پرداخت. بازی در زمینی به مساحت ۱۰ جریب انجام شد. ۱۲ پرچم در نقاط مختلف زمین قرار داده شد. برنده بازی، فردی بود که تعداد بیشتری پرچم را جمع آوری کرده بود.

فرد برنده یک کشاورز بود که موفق شد تمام ۱۲ پرچم را جمع آوری کند. جالب آن که وی هیچ پینت بالی را از مارکر خود شلیک نکرده بود و هیچ پینت بالی نیز به سمت وی شلیک نشده بود. در تمام طول مدت بازی، هیچکس وی را ندیده بود!

بازی پینت بال

در حال حاضر، بیش از پانزده سال است که پینت بال به طور رسمی بازی می شود و بیش از ۵ سال است که به کمیته بین المللی المپیک معرفی شده است تا در بازی های المپیک به عنوان ورزشی جدید وارد گردد. فرم جدید پینت بال در کمیته بین المللی المپیک تحت نام x-ball می باشد.

پینت بال در جهان امروز

به ادعای صاحب نظران صنعت پینت بال، این ورزش اخیراً در جهان به عنوان چهارمین ورزش پرتحرک محسوب می شود و حتی از اسنو بورد نیز جلوتر زده است.

یک آمار مختصر از ورزش پینت بال این چنین نشان می دهد تنها در امریکای شمالی تعداد ۱۴۰۰ زمین پینت بال وجود دارد و تیم های فعال نیز حدود ۷۶۰۰ تیم می باشد. تعداد ۳۲۵ لیگ مسابقه نیز در امریکای شمالی وجود دارد و بیش از ۱۶ مجله تخصصی و ۵۰۰۰ وب سایت مخصوص پینت بال راه اندازی شده است.

این ورزش در سطح دانشگاه ها هم طرفداران بسیاری دارد به گونه ای که ۱۷۵ دانشگاه در جهان، مجهز به باشگاه پینت بال می باشند. هم اکنون ورزش پینت بال در بیش از ۱۴۰ کشور جهان بازی می شود و تقریبا ۱۶ میلیون ورزشکار به این رشته ورزشی مشغول می باشند.

تقريبا در كليه كشور های اروپایی چه غربی (به خصوص فرانسه و انگلستان) و چه شرقی(به خصوص روسيه) فدراسيون پينت بال تاسيس و در هر كشور ليگ و مسابقات منظم داير گرديده است.

درآمريكای شمالی بالغ بر هفت ميليون نفر به طور منظم و پيوسته پينت بال بازی می كنند و مهم ترين ليگ و حتی تورنمنت های جهانی را برگزار می نمايند.
در آمريكای جنوبی، كشورهایی نظير برزيل، شیلی، آرژانتين، ونزوئلا، و … پينت بال به صورت جدی دنبال می گردد؛ دو كشور اول، دارای فدراسيون مستقل و باقی، تحت نظر فدراسيون ورزش های همگانی بوده ولی همگی دارای تيم ها و ليگ های معتبر می باشند.

در قاره آفريقا، كشور آفريقای جنوبی پيشگام اين ورزش بوده و در قاره كهن آسيا كشور های چين، كره جنوبی و ژاپن زودتر از سايرين به آن پرداخته اند و در طی سال های اخير با برگزاری مسابقات آسيايي در كشورهای مالزی، تايوان و تايلند، مقدمات تشكيل اتحاديه پينت بال آسيا نيز فراهم شده است.

در همسایگی كشور ما، تركيه و امارات عربی متحده نیز ورزش پينت بال پرطرفدار و در حال گسترش می باشد.

پینت‌بال در ایران؛ رو به پیشرفت و فراگیری

ورزش پینت‌بال در ایران به همت حمید نیک‌پور از سال ۱۳۸۲ زیر نظر فدراسیون ورزش‌های همگانی فعالیت خود را آغاز کرد. وی بیش از ۱۵ سال پیش در حالی که در یکی از دانشگاه‌های آمریکا مشغول تحصیل در رشته مدیریت بود به عضویت تیم پینت‌بال دانشگاه درآمد.

حمید نیک پور در بازگشت به ایران تلاش خود برای معرفی این ورزش و تشکیل انجمن را آغاز کرد و با حمایت مدیریت مجموعه ورزشی انقلاب به ساخت اولین باشگاه پینت بال پرداخت.

نخستین باشگاه پینت‌بال در ایران با نام پینت‌بال ماتریکس به همت وی در مجموعه ورزشی انقلاب ساخته شد که بزرگ‌ترین پینت‌بال سرپوشیده جهان نیز هست. با احداث باشگاه پینت‌بال توچال در سال ۱۳۸۴، به‌عنوان اولین زمین مسابقاتی در ایران، شرایط برای حضور تیم کشورمان در رقابت‌های آسیایی فراهم شد.

پینت‌بال در ایران طرفداران بسیاری دارد و طی سال‌های گذشته در سطح حرفه‌ای بسیار پیشرفت داشته است؛ به‌طوری که لیگ حرفه‌ای این ورزش در ایران از سال ۱۳۸۸ تاسیس شده و تیم داتیس از ایران به‌عنوان تیم ملی ۴ دوره قهرمان آسیا شده است و در مسابقات بین قاره‌ای که در فرانسه برگزار شد نیز توانست به مقام پنجم دست پیدا کند. آخرین قهرمانی تیم ملی ایران در سال ۲۰۱۱، جام ملل، مقام اول آسیا و نیز جام اخلاق و مرام را به ارمغان آورد.

با تلاش علاقه‌مندان به این ورزش، هم‌اکنون بیش از ۷۵ باشگاه ورزشی پینت‌بال در سطح ۱۶ استان در ایران فعالیت دارند که در این بین استان‌های اصفهان، آذربایجان شرقی و خوزستان از فعالیت چشمگیری برخوردار هستند.

در مقالات بعدی فرمانده، مطالب بیشتری در مورد ورزش هیجان انگیز پینت بال و ورزش های مشابه، خواهیم نوشت.

برای اطلاع و استفاده از سایر مطالب ما، به کانال تلگرام فرمانده بپیوندید:

کانال تلگرام فرمانده

نظری تاکنون ارسال نشده است، شما اولین نفر باشید!

پاسخ دهید

شما هم می توانید در مورد این مطلب نظر دهید.

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز با ستاره مشخص شده *

*
*